Ağırlık Noktası

Boşlukta dönen toz zerreleri

Bütün anılarım geçmişimin izleri

Bir çekim gücü merkeze yerleşti

Hepsi toplandı, aşk ile birleşti

Bu güzellik birden yok olmasın

Yokluğunla kokun dağılmasın

Artık benliğim bizim için yaşasın

Hayatımın ağırlık noktasısın

Bizimimiz

Hayatımın en büyük sırrıydı hayatımın aşkı

Bilmeden kendimi, savruldum rüzgarlarla

Şimdi tüm sırlar aydınlandı, nihayete ulaştı

Seni buldum sonunda, tutuldum hayranlıkla

Ellerini tutacağım günlerin hayaliyle yaşadım

Ta en başından beri gözlerine bakışlarımın

Hayalden de öteydi bıraktığın koku, şaşırdım

Ellerime bile sindi, sonu gelmez tutuşlarımın

Her zerrene aşık oldum kışın soğuk günlerinde

Baharda bir başka oldu saçların, günü kıskandıran 

Bitmesin ömrüm her nefesimle, ellerim ellerinde

Saçlarındaki seni koklarken, güneşte parıldayan

Değişmem artık bir saç telini koca dünyaya

Değerlerin ötesinde seni sen yapan her şey

Bağlandım senin yanında geçen her zamana

Tek derdim var artık, o da hasret denen şey

İstediğim sendin hep, kalbinde bir yer bulmak

Gözlerinde kayboldukça birleşsin hatay çizgimiz

Bakışlarındaki aşkın, gönlündeki hislerin olmak

En büyük eserimiz olacak senin ve benim, bizimimiz

Canım

Hep canın olayım

Hep canım ol

Canımdan da öte ol

Canımdan da ötesin❤️

Yürüyelim

Ne derdi varsa mavi göğün

Ağlıyor günlerdir durmadan

Göz yaşları ile dolu bir hüzün

Teninde mutluluğu arayan

Üzmesin kendini gökyüzü

Dönüyor dünya ses sedasız

Alır götürür üzerindeki yükü

Yaz yakın, gelecek apansız

Güneş gülüyor artık neşeyle

Yürüyelim, tüm yollar bizim

Yaşıyorum artık senin sevginle

İyi ki buldum seni ruh ikizim

Sensiz Sahil

Öbür ucundayım ülkenin

Senden alabildiğine uzak

Geçtikçe güneşi günlerin

Bana mutlu olmak yasak

Akşamın hüznü vurmuş

Buranın yalnız kumsalına

Zavallı çiçekler solmuş

Benziyor savrulan hayatıma

Ayrı kalmak çok zormuş

Hayaller anılarımıza dahil

Tek başına ne kadar boşmuş

Bu sevimsiz sensiz sahil

Uykun

Bir öpücük gönderdim

Avcumun içinden üfledim

Uçsun ulaşsın odana

Konsun uykunda alnına

Yanında olamasam da

Kalbim çarpıyor adınla

Hayalim uykundaki huzurun

İzlemek güzelliğini uykunun

Kapalıyken güzel gözlerin

Tek duyduğum nefesin

Uykusuz seni izleyeceğim

Seni hep seveceğim

Telaşım

Hayatına hızlı bir giriş yaptım

Sanki tozu dumana kattım

Korkutmasın seni hevesim

Aşkımdan bütün bu telaşım

Yoksa gitmiyoruz hiç bir yere

Acelemiz yok, emin adımlarla

El ele, birlikte yürüyelim seninle

Hayatımızı bir sözle birleştirmeye

Ben gözlerinde aradığımı buldum

Bir anlık geçişinle sana vuruldum

Tanıdıkça seni aşkına tutuldum

Tüm kalbimle sana ait oldum

Güzel her şey artık seninle

Gelecek günleri beklemek bile

O günler de sabırsız hayalinle

Seninle anlam bulsunlar diye

Beklerim

Kızma sana olan ilgime

En sevdiğim düşünmek seni

Sana kurduğum her cümle

Senin için atan kalbimin eseri

Zaman benim düşmanım

Geçiyor anca seninle birlikte

Sensiz kalan her saatim

Batıyor ruhuma sessizce

Ben her şeye varım seninle

Korkmuyorum yaşamaktan

Gözlerine kurban olurum

Şüphe duyma aşkımdan

Bazen gülerim anlatamam

Ama bil sana vurgunum her an

Ben geleceğimize inandım

Sen sevdikçe gidemem kapından

Sanma ki bilmiyorum hayatı

Ne kadar zordur vermek kararı

Yaşamak beraberce her anı

Zor kabul etmek bir olmayı

Ama bana sevmek zor değil

Aşkın güç verir hareketlerime

Belki garip bulacaksın ama

Sevgin beni getirdi bu hale

Usanmam söylerim durmadan

Seni seviyorum, hem de her an

Sev de beni benden bıkmadan

Beklerim seni hiç sonu olmadan

Mesafe

Amacına ulaştı artık aşkım.

Sevdikçe daha da atıyor kalbim.

Her ne kadar dinse de acım

Mesafeler oldu yeni derdim.

Senden uzak geçen her anım

Manası yitmiş bir parça yaşamım.

Doyamıyorum sana, varlığına

Gözlerindeki yansımama

Ellerinindeki soğukluğuna

Gülüşündeki sıcaklığına

Beraber olduğumuz saatler 

Saniyeler gibi yok oluyor.

Tutuşsa da aşk ile seven eller

Zaman bir türlü durmuyor.

Hayatımdaki gelecek günler

Senin de gelmeni bekliyor.

Şimdilik zihnimde hayaller

Hepsi bir bir gerçekleşiyor.

Sen de beni sevdin ya artık

Yaşamak daha bir hoş geliyor.

Biz

Sen ve senin kalbindi hedefim.

Haklı olduğumu da biliyordum.

Sıradan bir aşk değil, seviyordum.

Kapıldım yürüyüşünün rüzgarına.

Peşinden sürüklendim sevdikçe.

Odanın kokusuna hasret kaldım.

O yüzden geldim fırsat buldukça.

Ve daha da anladım seni tanıdıkça.

Sen O'sun, benim tek anlamım,

Gözümü kapattığımda tek gördüğüm,

Sabah kalktığımda da ilk gördüğüm.

Benim de olsun kalbinde bir yerim.

Kuruldukça gönlünün baş köşesine,

Çarpsın kalbin benim sevdam ile.

Elimi tut sanki bırakmayacakmış gibi.

Bak gözlerime okur gibi zihnimi.

Biz de sen ve benli her cümlende.

Seviyorum de parıldayan gözlerinle.

Aşkın ile ağlat, sarılıp da güldür beni.

Evening (Song)

Beauty of the Sun was going away
As I realized we are too late
"Maybe later" I thought you would say
But you might hesitate and that would devastate me

Beauty of the Sun has gone all the way
Took away all of my hopes and dreams
Left me in the cold of my memories
Is it cold between us? I am dying for this.

I can't take this
Your loves is hard on me
Ease my pain, please
Tears falling down on me

I need your arms to hold me
I need your eyes to warm me
I need your smile to cheer me
I need your love just feel me

Tirat

    Benim için, boşanma diye bir şey söz konusu olamaz. Bunu bir maganda gibi söylemiyorum. Senin aradığım insan olduğuna inanıyorum. Ama tabii, senin de buna inanman lazım. Böyle olduğu sürece bir ömür beraber oluruz. Demek istediğim, kimse evlilik yoluna boşanma ihtimali var diye çıkmaz ama benim için bu biraz daha önemli. Benim için boşanma diye bir kavram yok gibi düşün. Sen benim için mükemmelsin. Ben de mükemmeli istiyorum.

    Senin için de o kişi ben miyim? Ben biraz sana aşık olduğum için bu konuda objektif olamayacağım. Senin buna karar vermen gerek. Elbette mükemmel insanlar değiliz, ikimizin de kusurları var. Ama ben seni tüm kusurlarınla sevmeye hazırım. Senin açından diye soruyorsan evet, tabii ki de kendimi sana uygun görüyorum. Düşüncelerinde bir netlik, yok onu anlıyorum. Çok da normal. Bu, zaman içinde olacaktır. Ben seni tanımadan bile seviyordum. Bu, sana garip gelebilir. Bir çekim gibi bir şey, belki de. Tanıdıkça gördüm ki sen benim hayallerindeki kızsın sanki. Boşuna değilmiş yani. Bu da beni sana daha da çok bağlıyor. Bundan ötesi yok.

    Belki sana saçma gelecek. Ama ben böyle hissediyorum, buna inanıyorum. Beni de sırf ben seni sevdiğim için sev istemiyorum. Eğer sen de benim gibi buna inanıyorsan, zamanla inanacak gibiysen zaten bizler doğru kişileriz demektir. O yüzden senin karar vermen gerekli. Hemen değil tabii. Sadece, zaman geçireceğiz mümkün oldukça. Birbirimizi yormadan. Böyle, olacağı varsa olur diye düşünüyorum.

14 Şubat Mektubu

Sevgili Kübra.

Bazı günlere anlamlar yüklenmiş. Bir şeyi değiştireceğinden değil belki ama bayram gibi insanların gönüllerini şenlendiren böyle günler insan olmamız yolunda bizlere bir yol kat ettiriyor. Hele ki söz konusu sevgi olunca. Sevgiden payını almış olduğumuzu düşündüğüm sen ve ben, biz için artık bugün daha da güzel bir anlam kazandı. 14 Şubat 2022. İlk sevgililer günümüz. Daha niceleri olacaksa da sen ve benim, bizim hayatımızda ilk olması nedeniyle önemsiyorum bugünü. İyi ki bugünden önce cesaret edip gelmişim yanına ki bugünü birbirimizi severek yaşıyoruz. İyi ki bulduk birbirimizi. İyi ki sevdik birbirimizi. Bazen soruyordum kendime, ben aklımın ucundan geçmeyen buralara neden geldim diye. Artık biliyorum. Hayatımın anlamını arayışımda kör bir kuş gibi oradan oraya savrulurken bir dokunuşla sana getirildim. Karakterlerin yeniden doğuşunun temsilleri gibi gözlerimi tekrar senin sevginle açtım. Eril kaosun içinde kendime bir düzen yaratmaya uğraşırken düzenimin merkezine koyacağım prensesimi, müstakbel kraliçemi, seni buldum. Buna minnettarım. Bir dilek hakkım daha varsa ömrümün geri kalanında seninle beraber olmayı diliyorum.

Seni çok seviyorum.

Hayatımızın Yolu

Hayatıma girdiğin gün başlamış gibi hayatım.

Yok gibiydi, döndü dolaştı çıktı karşıma anlamım.

Belliymiş zaten birleşeceği hayatımızın çizgisi.

Yazılmış ve kurumuş ezelden zamanın mürekkebi.

Milyar yıl geçmiş, evren katlanmış kaç kere.

Sırf ağaçların altında gözlerine bakayım diye.

Gözlerinin kaçışında buldum, tutundum aşkına.

Gerisini bırakıyorum beraber geçecek zamana.

Sözlerin en güzellerini arayacağım bu arada.

Bizi anlatan notalar dizeceğim sadece senin uğrunda.

Sen yeter ki hep yanımda ol da

Yorulmam asla hayatımızın yolunda.

Kokun

Üstüme sinmiş senin kokun

Unuturmuşum gibi sanki

Hatırlatıyor her nefesimde

Seni ne kadar çok sevdiğimi

Koku ne bilsin bendeki seni

Almadan önce her nefesimi

Atmadan önce kalbimde

Hep aklımda fikrimdeki seni

Yine de kalsın hiç gitmesin

Hayatımdan hiç eksilmesin

Sana ait o da kalbim gibi

Onu da taşırım üzerimde

Aşkın gibi var olsun benimle

Seviyorum Kız Seni

Ne kadar sevsem az seni.

Şu kısacık zamanda bile o kadar ısındık ki bir birimize. Bu bile yeter ömrümü sana vermeme. Hoş, kısa zaman ama bir de bekleyene sor. Sana ulaşan her saniyem bir ömür geldi bana. Bekleyişlerimde yaşlandım belki yıllar geçmiş gibi. Ve sonra senin bir gülüşün, bir bakışın çocuk gibi yaptı beni. Çocuklar gibi seviyorum seni. Yaşayacak çok şeyimiz var beraberce. Ve ben seninle yaşadıkça gençleşeceğim. Sen yanımda oldukça ömrümün bir anlamı olacak. Beraber geçen günlerimizi yaşanmış sayacağım.

Sanma sakın bir gün vazgeçerim. Okumuştun dizelerimi;

    Farklısın sen de herkesten

    Ama aynı benim gibisin.

Hayat yolculuğumda seni zor buldum. Sende de kendimi buldum ve bulduğum anlamımı kaybedemem. Hayatımın anlamı sensin. Beni ben yapan şey artık seni sevmek ve ömrümün sonuna kadar da seni seveceğim. Tıpkı dün, bugün ve yarın gibi.

Beklemek

Zamanın göreceliliğinin farkına en acı verici şekilde varıyorum. Beklemek aslında bunun adı. Birçok insan her gün yüzlerce, binlerce, milyonlarca şeyi bekliyor. Her birinin beklerken hissettikleri farklı. Bunun nedeni umutlar. Her bekleyiş bir umut içerir ancak her umudun insandaki karşılığı eşdeğer değildir. Kiminin umudu bir kibrit alevi gibi -bir şeyleri körüklemediği sürece- neredeyse önemsiz denecek kadar sıradandır. Olsa da olur olmasa da olur der bu insanlar. Kimisi de yangınlar içinde bekler. Geçen her dakika, her saniye, her an ona ıstırap verir. Beklenenin gelmediği hatta belirsiz olduğu durumlarda ise acı katlanır. Katlanır da katlanır. Çaresi yok gibi. Belki bir çaresi beklenenin ayağına gitmek. O da her zaman mümkün değil. İşte ben de böyle bir belirsizlik içinde bekliyorum. Aslında tek beklediğim şey zamanın ilerlemesi. Zaman ilerledikçe hayatımız giderek birleşecek. Bu geçen sürede ne kadar senin yanına gelebilirsem acım o kadar azalıyor. Sen benim ağrı kesicimsin. Ne zaman senin yanına gelsem içim o kadar tarifsiz güzel duygularla doluyor ki anlatamam. Anca böyle yazmaya çalışıyorum. Aynı ağrı kesici gibi, senden ayrıldığım zaman yavaş yavaş yok oluyor içimdeki ışık, şenlik. Hele ki de bir başıma mağara gibi odama döndüğümde başlıyor kara bulutlarım tepeme çökmeye. Oda aydınlıkmış karanlıkmış fark etmiyor. Ruhum karardıktan sonra hiçbir önemi yok. Sana olan aşkım böyle bir şey işte. Ben sana bağımlıyım. Gülüşüne, gözlerine, sözlerine, o başını oynatışına bile hastayım. Seninle ilgili her şeyi seviyorum. Bildiğim bilmediğim her şeyi. Sana bahsetmiştim aşk acısı en tatlı acı diye. Doğru ama sen yanımda olunca. Uzak olduğun her zaman bana bir ıstıraba dönüşüyor aşkın. Gözümün önünde hep sen. Nereye baksam sen. Aklımda hep sen. Gece yarısı uykumdan uyandığımda bile aklıma ilk gelen şey sensin. İşte seni böyle seviyorum. Seni çok seviyorum.

Sevilmeye Değersin

Sorma neden ben diye

Sanki sevimsiz birisin

Farklısın sen de herkesten

Ama aynı benim gibisin

Kalbim tutuldu seni görünce

İstiyor hep yanına gelsin

Duramadım yine, söyledim

Sabırsızım biraz bilirsin

Dertsiz başına dert açtım

Ama sen de beni seversin

Seni üzmeye dayanamam

İstemezsen git dersin

Sorma neden ben diye

Sen sevilmeye değersin

Sonunda

Sonunda yaptım yapacağımı

O kadar da kurdum kafamda

Tabii ki hiç birini söyleyemedim

Seni seviyorum dışında

Ama önemli olan da buydu

Zaten bütün laflar hikaye

Nasıl anlatırım ki başka

Seviyorum işte

Sadece seni seviyorum

Aylardır gelip gidiyorum

Sadece yüzünü görebilmek için

Belki bir merhaba diyebilmek için

Koridorlara sinmiş kokun için

Kapındaki adın için

Hepsi bir anlam kazandı

Sen de biliyorsun artık

Seziyordun zaten de

Artık biliyorsun

Seni seviyorum

1 Şubat

Doğum günümde en güzel hediyem

Güneşte parıldayan gözlerin oldu

Yağmur bile durdu bekledi

Güneşe bıraktı sırasını 

Seninle yürüyelim diye

Bastığım topraklara iz oldu aşkım

Yakışırdı ağaçlar bizi birbirimize

Rüzgar bile sustu dinledi bizi

Tek eksik söyleyemediğim sözlerdi

Bugün eksik kaldı kalbimin yarısı

Her şey istediğimiz gibi gitmedi

Olsun, biraz daha bekleyeceğim

Gözlerine bakmadan söylemem

Anca oraya buraya yazarım

Seni ne kadar çok sevdiğimi

Korku

İçim korku dolu bu ara. Ne yapsam bilmiyorum. Aslında çok değil bir ay oldu kapından içeri atalı kendimi. Bu bir ayı ne kadar verimli kullandım bilemiyorum. Tek derdim sana kendimi bir şekilde anlatıp beni sevip sevemeyeceğini görmek. Bunu başardım mı bilemiyorum. Bana öyle bir bakıyorsun ki çözemiyorum. Senin de kanın ısındı bana ama tam olarak emin değil gibisin. Belki hayatını biriyle geçirme fikridir seni düşündüren belki de hayatını benimle geçirme fikri. Önemli ve zor bir karar. Tek önemli faktörü sevgi. Yoksa zaten sevgin bana karşı, önemi yok artık geliş gidişlerimin. Öyle olduğundan da demiyorum. Sadece korkuyorum. Seni kaybetmekten korkuyorum. Ben hayal dünyamda yaşarım çoğunlukla. Ama yıkılırsa hayallerim dünyam yıkılmış olur. Beni yavaş yavaş anlarsın. Belki anladıkça seversin. Yapabileceğim tek şey hep yanına gelip, gözlerine bakıp konuşmak. 

Dert

Yorgunluğun bitiriyor beni. Ne yaşadın ki de bu kadar soyutsun? Bir boşluk var sanki içinde. Ne yapmalı bilmiyorsun. Görüyor musun acaba sana ne kadar değer verdiğimi? Yoksa anlamsız birer oyun mu yaptığım her şey gözünde? Ya da gördüğün halde önemi yok mu senin için çabalamamın? Artık rahatsız ediyor bu tekilliğin. Ben hayatına girmeye çalıştıkça sanki itiyorsun beni. Sen ittikçe ben yanıyorum böyle. Öylesine değil sana olan sevgim. Boşuna inanmadım senin o olduğuna. Ama gel de bunu anlat sana. Duvarların var görüyorum. Ama bunlar öyle duvarlar ki başkalarını dışarıda tutmak için değil kendini hapsetmek için yaptığın duvarlar. Değişmeyecek hatta kötülüğe gömülecek bir dünyada yaşıyoruz evet. Ama geriye kalan bir avuç zavallı bizler için asıl olması gereken birbirimize sarılmak değil mi? Her şeyden kendini soyutladığında ne kazanacaksın? Bırak beni, kendini bile kaybettikten sonra ne geçecek eline? 

Ben nasıl bir derde düştüm de sana aşık oldum? Vazgeçeceğimden değil ama insana zor iki kişilik sevmek. Anlatmak zor. Söyleyebildiğim tek şey şu: yanıyorum. Gerçekten yanıyorum. İçimde, aklımda fikrimde sen varsın. Sana aşık oldum hiç de istemeden. Bunu nasıl isteyebilirim ki? Bu kadar sıkıntı çekmeyi neden isterim ki? Ama sen hepsini anlamlı kılıyorsun. İşte bu yüzden sıkılmadan geliyorum yanına her fırsatta. Hatta kendim yaratıyorum fırsatlarımı, bahanelerimi. Ama artık o kadar canımı sıkıyor ki seni seviyorum diyememek, yüzüne her bakışımda küçük de olsa bi ışık görememek, bana kendini açmayışın, ne git deyişin ne de kal deyişin, belirsizliklerin, belirsizliğimiz. Anca burada yazıyorum dertlerimi belki okursun diye. Okuyacaksın da zaten bir gün. Öyle ya da böyle. Belki benimle birlikte, gülerek belki de bensiz, önemsemeyerek.

Zaman geçiyor ve geçen zaman bana işkence ediyor. Tek çıkar yolum sensin ve hayat bizi ayırana kadar senin peşinden geleceğim.

Deva

Bir adım daha attım kalbine giden yolda. Bir derdini anlattın bana. Ben de deva oldum kendimce. Ah keşke biraz daha beraber olsak da her derdine deva olmak için her şeyi yapsam. Biliyorsun artık, elimden geleni ardıma koymuyorum. Hele senin için olunca. Ne yapsam az ki sana. Ben öyle hayaller kuruyorum ki seninle geçecek ömrümde. Bu kadar isterken seni, az ne yapsam sana ulaşan yolda. Ah bir de çalabilsem şu kalbini. Ki hoş, belki çaldım bile ama sen ustaca gizliyorsun bunu. Evet, benim söylemem lazım ilk sevdiğimi. Tıpkı o Cuma günü senin yanına çat kapı geldiğim gibi. Bu oyunu ben başlattım. Sen benimle oynamaya devam ettiğin sürece de asla bitirmeyeceğim. Hayallerim artık hep seninle. Ben inandıkça hayallerime daha da seviyorum seni. Geçen gün düşündüm. Bir insana sevginin boyutu nasıl anlatılabilir? Hangi sevgi sözleri başarır aşkın büyüklüğünü anlatmayı? Kendimce bir cevap buldum. İnsanın en değerli şeyi hayatıdır. Verebileceği en değerli şey. Kendince. Ki ben de seni hayatım boyunca sevmek ve ömrüm boyunca gözlerine bakmak istiyorum. Hayatım ol istiyorum. Yaptığım, yapacağım her şey senin için olsun istiyorum. Daha ne diyebilirim ki? Diyeceğim zaten. Zamanı gelince. O güne kadar hep geleceğim senin yanına. Hep çalacağım kapını. Hep yazacağım sana. Ta ki sen git diyene kadar. Neyse ağzımı hayra açayım. Biliyorum ki ısıtıyorum kalbini. Sen zaten benimkini yakmışsın. Gül artık da kazanalım beraber. Yoksa kaybederiz ikimiz de.

Aşk

Aşk nasıl bir şeydi unutmuştum. Bir kadına bu kadar imkânsızmışçasına tutulmanın ne demek olduğunu unutmuştum. Hatta unutmak yanlış bir söylem olur. Bilmiyordum. Bu kadar aşık olmayı bile bilmiyordum. Yaşımın getirdiği bir şey olsa gerek herhalde. İnsan yaşlandıkça zekası biraz daha gelişiyor. Biraz daha olgunlaşıyor. Belki de duygularını bile daha dolu yaşıyor. Ben de çok olmasa bile biraz yaşımı almaya başladım. En azından seneler öncesine göre daha yaşlıyım. Kim bilir 40 50 yaşına gelince nasıl olacağım. Gönül istiyor ki o yaşlarımda da şu anki aşık olduğum kadın ile beraber olayım ve onu her zamankinden daha da çok seveyim. Çok şey mi istiyorum? Hiç sanmıyorum. Tekil düşünmeye çalışmıyorum ama onu istiyorum ve beraber çok da mutlu olacağımızı düşünüyorum. Neden olmasın ki? Ağzından çıkan her kelimede onu daha da çok seviyorum. Kelimeler değil midir zaten bizim aramızda köprü kuran? Bizleri birbirimize bağlayan? Bakışlar, dokunuşlar hep ardından gelir kelimelerin. Tabii bakışların biraz istisnai durumları olur ama asıl kelimelerden sonra daha büyük anlam kazanır bakışlar. Sevgi zaten büyük bir bütündür. Bunların hepsini içine alır. Hepsiyle birer anlam kazanır. Birkaçı eksik olsa yarım kalır sevgi. Yarım bırakmamak lazım. Sevginin bütün gerekliliklerini yerine getirip gönülleri hoş tutmak lazım. Hayatın türlü zamanları, oyunları olacak önümüzde. Kötü zamanlar olacak. Trajediler bile belki olacak. Ama her şeyden güçlü bir sevginiz varsa zaten gerekli tek silaha sahipsiniz. Beraber atan iki kalbin önünde ne durabilir? Ne kadar da güzel bir laf. Beraber atan iki kalp. Bazen mecazlar anlatır en iyi duyguyu. Hani bir şey hissedersin ama kelimelere dökemezsin. Genelde o zaman mecazlar yetişir imdada. Bazen de tüm kelimeler kifayetsiz kalır. Yanar o zaman gönül. Anlatamaz derdini. Heba olur. Aslında tek ilacı bir eli tutmaktır çoğu zaman. Bir sarılma söndürür tüm yangını. Dindirir tüm acıyı. Aşk acısı diye boşuna demiyorlar. İnsan acı çekiyor. Zorlanıyor. Geçen zaman, dakikalar, saatler öyle bir canını acıtıyor ki insanın, tarifi yok. İşte ben de böyle aşık oldum aslında. Onun yanında geçen zaman sadece anlam ifade ediyor bana. Onun dışında her zaman hasret yiyip bitiriyor beni içeriden. Öyle bir zaman ve mekândayız ki elden anca bu geliyor. Ama zaman ilerledikçe başaracağım. Biliyorum. O benim için, ben onun içinim. Elbet gün gelecek hepsi, çekilen bütün sıkıntılarım sadece hoş bir anı olacak. Beni o günlere taşıyan elzem yaşantılar olacaklar. O güne kadar ben de onun yanına gidip gözlerine bakmaya devam edeceğim.

Gelemedim

Gelemedim bugün yanına

Nezle oldum sanki nasılsa

Korkarım bulaşır sana da

Kıyamam saçının bir teline

Oysa nasıl da hasretim sana

Sorsan dün geldim yanına

Yetmiyor bana birkaç dakika

Sığamıyorum geçen zamana

Nasıl da vuruldum ben sana

Güzel gülüşün hep aklımda

Sadece sen ol yanıbaşımda

Gül böyle ömrüm boyunca

Mandalina

Bir poşetin içinde bir mandalina

Ne kadar anlam kazanabilir?

Yolculuğuna başladı dururken dalında

Başına acaba neler gelebilir?

Buldu kendini bir evde en sonunda

Buralarda ne işi olabilir?

Fikir oldu birden birinin zihinde

Belki ona götürsem sevebilir.

Aldı koydu onu poşetine

Poşet ne kadar anlam kazanabilir?

Bekledi yine gelsin diye

Zaman ne kadar yavaş geçebilir?

Tabii ki geldi yine beklenen de

Bu gelişler ne kadar çoğalabilir?

Verdi mandalinayı yesin diye

Bir insan nasıl bu kadar sevinebilir?

Aldı koydu mandalinayı cebine

Gidişler ne kadar can yakabilir?

Ve şimdi geldi zaman yemeğe

Bir mandalin ne kadar tatlı olabilir?

Poşeti bile saklar yiyince

Poşet kokusu ne kadar anlamlı olabilir?

Vuruldu bu çocuk, seviyor kalbince

Bir sevgi ne kadar güzel olabilir?

Hayatım

Beğenilmek belki herkesin hakkı

Ama seni beğenmek benim hakkım

Bir beğeni ki hayaline sarılıyor aklım

Başlarda hep uzaktan bakakaldım

Olur olmaz düşüncelere daldım

Korktum, bir türlü yanaşamadım

Bir gün kendimi yenmeyi başardım

Koştum geldim kendimi odana attım

Konuştum konuştum susamadım

Yanında kalmaya doyamadım

Ama doldu zamanım kalktım

Bir güler bir ağlar uzaklaştım

O günden beri verildi kararım

Sendin artık benim hayatım

Tutuşur

Değmez gözüme yağan yağmur

Saklansa bile katreler arasında

Nafile zaten aksa da heba olur

Seni bana getirmedikten sonra

Tutuldum sadece konuşamadım

Bakakaldı gözlerine gözlerim

Susmaz yoksa hiçbir zaman aklım

Tükenmiyor sana kelimelerim

Anlam dedik durduk o kadar

Diyemedim anlamım sensin

Söyleyecek çokça şey var 

Bilemiyorum ki sever misin

Hayatta aradığın ben miyim ki

Tutayım ellerinden götüreyim

Ben seni hala çözemedim ki

Bilsem seni nasıl mutlu edeyim

Zor olmasa gerek aslında

Sadece sevgin yeter bana

Sen zaten sevdikten sonra

Ellerimiz hep tutuşur sıkıca

İlham

Sanki ilhamımı kaybediyorum

Eskisi gibi dökülmüyor dizeler

Hala diziliyor boğazıma cümlelerim

Hala seni görünce titriyor ellerim

Hatta hayalin bile korkutuyor kalbimi

Ama yazamıyorum eskisi gibi

Bu bile bir çaba aslında senin için

Yazmalıyım ki senin olsunlar

Yüzünde bir gülümseme olsunlar

Kalbinde bir ateş olsunlar

Aşkımı sana anlatsınlar

Seni seviyorum demek kolay

Herkes deyiverir bir çırpıda

Zordur aslında gerçekten seven için

Sevenin içi yanar söylerken

Acı çeker her bir hecesinde

Hele ki gözlerine bakarken söylersem

Dayanabilir miyim acaba acısına

Bir gülümseyişin, gözlerini kaçırışın

Yakar beni sözler ağzımdan çıkarken

Ama sen de bana söylersen?

Kış Güneşi

Kış güneşi de olsa vuran yüzüne

Isıtıyor kalbimi bu soğuk günde

Belki güneş de bakıyor güzelliğine

Baksa da sevemez zaten benim gibi

Biliyorsun aslında sen de beni

Bakışlarımdan bellidir zihnimin hali

Bir şey deme, anlıyorum her şeyi

Bil ki bekleyeceğim sadece seni

Bir Saat

Haftanın bir saati mi bağlayan seni bana?
Yeter mi seven gönlüme sadece bir saat?
Ya da bu bir saat mi benim gözünde değerim?
Belki de git desen daha az yanardı gönlüm.
Yanar da geçerdi belki bendeki aşkın.
Kimi kandırıyorum ki?
Her görüşümde tekrar alevlenecek yangının.
Umudum beni ayakta tutar ama
Korkarım tükenir göz yaşlarım.
Yanan ben olurum sen yeter ki gel de bana.
Bassan da beni bağrına
Ya da git desen de gelme bir daha.
Bekleyişlerim yakacak canımı.
Ama gülüşün dindirir tüm acımı.
Gözlerin olmalı kurtarıcım.
Çünkü artık sana muhtacım.

Evening

Beauty of the Sun was going away

As I realize we are regrettably too late

I thought "maybe later" she would say

But who knows, you might hesitate

And that would definitely devastate

Yer var mı bana?

Kalbinde yer var mı bana?

Üşenmeden yazıyorum günlerdir.

Belki bir hiç uğruna olacak en sonunda.

Rezil olacağım belki de sana.

Ama ya kalbinde yer varsa bana?

Güzel olmaz mıydık ikimiz birlikte?

Övünmez miydik aşkımızla, hikayemizle?

Kimseler olmasa da yetmez miydik birbirimize?

Çay demler içerdik seninle diz dize.

Evimiz huzur kokardı sevgimizle.

Nasıl

Zamana bırakamıyorum sevgimi

Zihnimden silinmiyor izlerin

Nasıl olacağız ki biz

Nasıl olduracağım

İnanmıyorum, biliyorum

Hayatım sensin, görüyorum

Ama bunu senin de görmen

Belki de kendine itiraf etmen

Gerekli bence karar vermen

04:30

Woken up. Clock strikes four thirty.

It is you. Always coming as a memory.

Cold of the night won't bother me.

As long as your love stays within me.

İstediğim Her Şey

Gecenin bir vakti uyanıyorum

Gördüğüm ilk şey sensin

Gündüz desen daha beter

Aklımdan geçen hep sensin

Çözümsüz değil belki ama

Derdimin tek çözümü sensin

Konuşmasan da farketmez

Bakışların bile yeter senin

Uzak kaldığımda gözlerinden

Kalbimin en acıyan yerindesin

Yanında zamanı durduramıyorum

Ayrılırken ömrüme bedelsin

Artık en sevmediğim kelimeler

Bana hoşçakal deyişlerin

Bütün ömrümde seninle olayım

Yeter bana tuttuğum ellerin

Ben sadece sende duruldum

Sen istediğim her şeysin

Justify

I saw your brown eyes at a glance

My thoughts turned to white dust

Spreading in the breeze of your's

Left me petrified.

My eyes don't cover for my mind.

Narrate my love and justify.

Wide open but they don't see

Anything but you.

Soğuk

Eksilerde hava bu aralar

Hayatımızı bizden çalıyor

Aramıza giriyor hava

Zaten hep aramızda aslında

Ama bu sefer bizi hepten ayırıyor

Seni eve hapsediyor

Beni kendime

Hapislerin en kötüsü

Düşüncelerime hapsoldum

Yine seni düşünürken

Kendimi unuttum

Kabuk

Kolay mı olmalı, zor mu olmalı?

Sevginin değerini belirler mi kazanmanın zorluğu?

Ya da kazanmış mı olurum acaba sen de seversen beni?

Yoksa ölçülemez mi sevginin değeri?

Gerçek olduktan sonra ne önemi var ki?

Ellerimiz tutuşunca olur zaten aşkımızın zaferi.

Anlamını yitirir öncesinde çekilen acısı, kederi.

Bir gülüşün bana yeter o andan sonra artık ömür boyu.

Ama bir kırabilsem şu duvarlarını, kabuğunu.

Problem

Çözülmez bir problem gibisin

İçindeki en küçük değişken benim

Küçüldükçe küçülüyorum sanki

Ama aşkım öyle değil

Ben küçüldükçe o büyüyor

İçime dert oluyor

Canımı yakıyor

Belirsizlik hakim aramıza

Senden mi benden mi

Bilemiyorum

Tek bildiğim var

Seni çok seviyorum

Sabahlar

Kafamı toplayamıyorum bu aralar

Üzerime geliyor baktığım sayfalar

Bir tek sende duruyor akan sular

Renk buluyor yazdığım mısralar

Adınla uyanıyor artık tüm sabahlar

Aşık

Kendime sordum aşık mıyım diye

Üstelik cevabını bildiğim halde

Bu yüzden söylüyorum her yerde

Razıyım kalbim kalsın yalnız sende

Aşığım sana hem de delicesine

Uzak

Yerimde duramıyorum

Seni görmek, yanında olmak

Bir saniye de olsa gözlerine bakmak

Ağzından çıkan cümlenin öğesi olmak

Sen suskunken de seninle susmak

İstiyorum ki hep seninle kalmak

Hem kolay hem de zor sana aşık olmak

Hep seni düşünmek kolay

Ama zor sensizliğe katlanmak

Bu kadar yakın olup da bu kadar uzak olmak

Durdum

Zaman geçiyor ama aşkın ağır geliyor bana.

Sözlerim kesiliyor, diziliyor, saplanıyor boğazıma.

Gözlerin kalbimi yakıyor, gözyaşlarım söndüremiyor.

Sana koşan ayaklarım yorulmuyor belki ama kalbim rüzgarına yetişemiyor.

Her sana gelişimde göğsüme sığmıyor.

Aklımın en derin köşelerine bile sen girdin.

Durulmayan kafam artık bozuk bir saat.

Bir tek sende duruyor, sadece seni gösteriyor.

Tüm bunlar sen bu kadar uzakken oluyor.

Bir de elimi tutsan ben ne yaparım?

Koridor

Belki sen karşıma çıkarsın diye

Aşındırıyorum koridorları.

Bazen talih yüzüme gülüyor

Bazen de boşluğuma dönüyorum.

Çıksan da bazen kaldıramıyorum.

Elim ayağım birbirlerine dolaşıyor.

Bir merhaba zor çıkıyor boğazımdan.

Ah bir de yüzüme gülsen neler olacak?

Kim bilir?