29 Ocak 2022

Korku

İçim korku dolu bu ara. Ne yapsam bilmiyorum. Aslında çok değil bir ay oldu kapından içeri atalı kendimi. Bu bir ayı ne kadar verimli kullandım bilemiyorum. Tek derdim sana kendimi bir şekilde anlatıp beni sevip sevemeyeceğini görmek. Bunu başardım mı bilemiyorum. Bana öyle bir bakıyorsun ki çözemiyorum. Senin de kanın ısındı bana ama tam olarak emin değil gibisin. Belki hayatını biriyle geçirme fikridir seni düşündüren belki de hayatını benimle geçirme fikri. Önemli ve zor bir karar. Tek önemli faktörü sevgi. Yoksa zaten sevgin bana karşı, önemi yok artık geliş gidişlerimin. Öyle olduğundan da demiyorum. Sadece korkuyorum. Seni kaybetmekten korkuyorum. Ben hayal dünyamda yaşarım çoğunlukla. Ama yıkılırsa hayallerim dünyam yıkılmış olur. Beni yavaş yavaş anlarsın. Belki anladıkça seversin. Yapabileceğim tek şey hep yanına gelip, gözlerine bakıp konuşmak. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Küb

Kapından girdiğim günün hatırası odanın kokusu Üzerime sindi o günden sonra aşkımızın büyüsü  Biliyordum başından beri sensin ruhumun coşkus...