Zaman geçiyor ama aşkın ağır geliyor bana.
Sözlerim kesiliyor, diziliyor, saplanıyor boğazıma.
Gözlerin kalbimi yakıyor, gözyaşlarım söndüremiyor.
Sana koşan ayaklarım yorulmuyor belki ama kalbim rüzgarına yetişemiyor.
Her sana gelişimde göğsüme sığmıyor.
Aklımın en derin köşelerine bile sen girdin.
Durulmayan kafam artık bozuk bir saat.
Bir tek sende duruyor, sadece seni gösteriyor.
Tüm bunlar sen bu kadar uzakken oluyor.
Bir de elimi tutsan ben ne yaparım?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder